ابوالقاسم مدرس خاتون آبادی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1203 ق)، عالم دینى، فقیه، اصولى، مفسر، فیلسوف و مدرس. نسبش به امام زین‏العابدین (ع) مى‏رسد. او از مدرسین مشهور اصفهان و از خانواده‏ى میر محمدحسین خاتون‏آبادى، سبط مجلسى بود. فلسفه را از ملا اسماعیل خواجویى و شیخ آقا محمد بیدآبادى و فقه و اصول را از سید بحرالعلوم فراگرفت. پس از رسیدن به درجات علمى بالا در مدرسه‏ى شاه اصفهانى به تدریس حكمت نظرى پرداخت. او تا پایان عمر در مدرسه‏ى چهار باغ مدرس معقول و منقول از فقه و اصول بود. سید ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانسارى، جد مؤلف «روضات الجنات»، و آقا میرعبدالباقى امام جمعه و آخوند ملا على نورى از شاگردان او بودند. سید بحرالعلوم كه خود از اساتید فقه و اصول او بود در حكمت و كلام از شاگردان وى به حساب مى‏آید. در اصفهان درگذشت و پیكرش به نجف منتقل و نزدیك قبر امیرالمؤمنین (ع) دفن شد. از آثارش: «تفسیر قرآن»، به فارسى؛ شرح «نهج‏البلاغة»؛ حاشیه بر «تفسیر كاشى»؛ حاشیه بر «كافى»؛ حاشیه بر «من لا یحضر الفقیه»؛ حاشیه بر «التهذیب»؛ حاشیه بر «الاستبصار».